- बसन्त
कुमार
श्रेष्ठ
मन्दिरमा सजाउनको
लागि म फूल
हुन सकिन ।
दोबाटोको
सुचनावाचक म तुल
हुन सकिन ।।
मनको
वागमा न बसन्त
छायो न शिशिर
गन्तब्यमा
यात्रु डोराउने
म पुल हुन
सकिन ।।
मेरो
माया सधै
चोखो र एकातर्फि
रहिरहे
तिमीलाई
घोच्ने तिखो
म सुल हुन
सकिन ।।
प्यासी
धर्ती,प्यासी
म र सारा
जगत भए
तिर्खाएर
उनी आइन
म मुल हुन
सकिन ।।
गगनमा
उड्ने रहरहरु
जमिनमा नै रहे
सोझो "क्षितिज"म
दुषितको हुल
हुन सकिन ।।
रचनाकाल
2010.05.21
जेठल
गा
बि
स
वडा
न
९,सिन्धुपाल्चोक